உண்மையை சொல்வதானால்
காதலிப்பதைவிட
காதலிக்கப்படுவதே
ஆனந்தம்

கவிதை எழுதுவதைவிட
கவிதையை வாசிப்பதில்
கிடைக்கும் ஆனந்தம்போல

மலரை நுகர்வதைவிட
மலரை இரசிப்பதில் கிடைக்கும்
ஆனந்தம்போல

உனக்குப்பிடித்த
ஒருவரிடம் மனதைப்பறிகொடு
அப்பறம் புரியும்
காதலின் அருமை..!

மௌனத்தில் புன்னகைக்க - ஓர
கண்ணாலே நீசிரிக்க
சிதறுதடி என்மனது
வான்பிளந்த மழைதுளியாய்...

என் நிலவை வர்ணிக்க
என் மனதை நான் திறக்க
கிடைத்திட்ட வாய்ப்பெனவே
தவறாமல் பயன்படுத்த
தமிழாலே அலங்கரித்தேன்
என் மனதை நான் திறந்தேன்

உன்னைப்போல் ஊமையில்லை
உன் வளையலும் கொலுசும்
என்னிடம் பேசுகின்றன
அப்ப அப்ப..

உன் கண்களைப் போல
உன் புன்னகையை போல
பேசுகிறது என்னிடம்
இரட்டை அர்த்தத்தில்

தலை தூக்கி
நீ பார்க்கும்
ஒரு பார்வை சொல்லுதடி

உன் மனதில்
ஒரு மூலையில் - எனக்கும்
ஒரு இடமுண்டு என்பதை..!

குளிர்ந்தும் குளிராத இரவு
இருண்டும் இருளாத வானம்
மறைத்தும் மறைக்காத மேகம்
உதித்தும் உதிக்காத நிலவு

சில்லென வீசும் காற்றை
துணைக்கழைத்துக் கொண்டு
பூமியில் கால் பட்டும் படாமல்
புல் வெளியில் நடந்துவருகிறாள்

அவள்!

மல்லிகை தோட்டத்தில்
ஒற்றை ரோஜா
அதுவும் மஞ்சள் வர்ணத்தில்

மனம் தீண்டும் பாவாடை
மண் தீண்டாமல்
மெல்ல உயர்த்தி
இரு-கை தாங்கி

நடந்து வருகிறாள்
தேவதையாக

நட்சத்திரங்களுக்குள் சலசலப்பு
யாருடா அது - பூமியில்
நமக்குப் போட்டியாக என்று
நானென்ன செய்வேன்

மனம் குலைந்தேன்
சிந்தனை மறந்தேன்
சிலையென நின்றேன்
பெண் சிலையே கண்டு..!

எப்படி விளக்குவது என்று
தெரியவில்லை

கூட்டுப்புழுவிலிருந்து
வெடித்து வெளியேறி
பறக்கும் வண்ணத்து
பூச்சிக்கு - புரியும்

என்னைப்பார்த்து
புன்னகைக்கும்
உன்னை - பார்க்கும்
என் மனநிலை..!

சிறுக சிறுக சேர்த்த
காற்றின் ஈரப்பதத்தை
மொத்தமாக சேர்த்து வைத்து
மழை காலத்துக்கு காத்திருக்கும்
மேகம்!

நேரம் கனிகையில்
சேர்த்து வைத்ததை
மழைநீராய் மடைத்திறந்து
பெய்யும்!

அதைப்போல்
சிறுக சிறுக சேர்த்த
சிறுக சிறுக வளர்த்த
உன் நினைவுகள் அனைத்தையும்
உன் மீது பொழிந்துவிட்டேன்

அன்பாக! காதலாக! கவிதையாக!

அதில் நனைவதும்
குடைபிடித்து கடந்துசெல்வதும்
உன் விருப்பம் - ஆனால்
எத்தனை குடைபிடித்தாலும்

மழை நிற்காது
பெய்துகொண்டே இருக்கும்!
இது மேகத்தின் காதல்..!